Na een solide jaar van sociale afstand, masker mandaten en onderdrukkende lockdown van de overheid, zou je aannemen dat we genoeg tijd hebben gehad om een ​​aantal moeilijke vragen te stellen. Welk percentage van de zogenaamde COVID-maatregelen is gebaseerd op gedegen wetenschap? Weten we de risico’s en voordelen van het dragen van gezichtsmaskers of de grondgedachte voor de regel voor sociale afstand van 1,5 meter? De realiteit is dat de meeste mensen niet om bewijs vragen, maar in plaats daarvan vrijwillig hun fundamentele vrijheid opgeven.

Neem bijvoorbeeld sociale afstand nemen. Waar is de wetenschap die ondubbelzinnig bewijst dat een afstand van 1,5 meter u ervan weerhoudt het nieuwe coronavirus op te lopen? In een wereld waar ons ‘nieuwe normaal’ niets minder lijkt dan een gruwelijke dystopische scène uit een sciencefictionfilm, is het tijd om het verhaal in twijfel te trekken en wat dieper te graven.

Volgens een nieuwe studie is de “1,5 meter regel” gebaseerd op verouderde wetenschap

Kleine cirkels in supermarkten, apotheken en restaurants dienen als een constante herinnering aan de nieuwe maatstaf – de twee meter lange afstand die we moeten bewaren tussen onszelf en een ander mens. In een recent rapport dat in de BMJ is gepubliceerd, beweren wetenschappers dat de 1,5-meter-regel te vereenvoudigd, verouderd en gebaseerd is op ervaringen met eerdere virussen.

De onderzoekers wezen er ook op dat acht van de tien onderzoeken bevestigden dat ademhalingsdruppels verder gingen dan 1,5 meter en wel acht meter ver als ze werden voortgestuwd door niezen. Deze resultaten suggereren dat SARS-CoV-2 veel verder zou kunnen gaan dan de “veilige zone” van 1,5 meter.

Voormalige FDA-functionaris geeft toe dat de sociale afstand van 1,5 meter ‘niet gebaseerd was op duidelijke wetenschap’

Voormalig commissaris van de Food and Drug Administration (FDA) Scott Gottlieb gaf toe dat het 1,5 meter mandaat voor sociale afstand dat in de wereld wordt gebruikt, ‘niet op duidelijke wetenschap was gebaseerd’.

Volgens de heer Gottlieb is de vereiste van sociale afstand de duurste verzachtende tactiek geweest die werd gebruikt om de verspreiding van het virus te vertragen, maar er is niet veel wetenschappelijk bewijs om de effectiviteit ervan te ondersteunen.

Hoe ver weg is “ver genoeg” als het gaat om COVID-19?

Afhankelijk van waar je woont, lijkt de ‘veilige afstand’ enorm te verschillen. Interessant is dat het nieuwe coronavirus “weet” dat het de grens van één meter niet overschrijdt wanneer het zich verspreidt in China, Denemarken en Frankrijk. In Duitsland en Australië is 1,5 meter echter de vuistregel, terwijl in de VS 1,8 meter of 6 voet is.

Waarom alle ongelijkheid? Het blijkt dat een groot aantal factoren van invloed is op hoe ver u van een andere persoon moet zijn om uw risico op infectie te verkleinen. Zo hebben grotere ademhalingsdruppels de neiging om meer virusdeeltjes te dragen. Daarnaast speelt ook de viral load van iemand die besmet is een rol, en deze kan van persoon tot persoon verschillen. Ten slotte hebben omgevingsfactoren, zoals ventilatie, vochtigheid en temperatuur, allemaal invloed op wat er met ademhalingsdruppels gebeurt.

Zoals u kunt zien, maakt een oneindig aantal scenario’s het bijna onmogelijk om de exacte ‘veilige afstand’ te bepalen. Maatregelen om afstand te nemen van de samenleving lijken niet op gedegen wetenschap te zijn gebaseerd; het zijn op zijn best weloverwogen gissingen.

Sociale afstand nemen heeft ernstige onbedoelde gevolgen

Zelfs als sociale distantie de infectiecijfers tot op zekere hoogte verlaagt, is het belangrijk om te kijken naar de keerzijde van het aannemen van een dergelijk mandaat op de lange termijn. Mensen vragen om hun menselijke behoefte aan verbinding te onderdrukken, hun vrienden en familieleden te zien en af ​​te zien van menselijke aanraking, heeft aanzienlijke negatieve gevolgen.

Een meta-analyse uit 2015 stelde vast dat chronisch sociaal isolement het sterfterisico met maar liefst 29% verhoogt. Een groeiend aantal bewijzen bevestigt ook dat sociaal isolement op de lange termijn de ontwikkeling van tal van gezondheidsproblemen, zoals depressie, hartaandoeningen en dementie, kan versterken.

Hoewel mensen van alle leeftijden vatbaar zijn voor de schadelijke effecten van sociaal isolement en eenzaamheid, kunnen ouderen het meest worden getroffen. Niets kan persoonlijke interacties vervangen, een geliefde zien glimlachen of een dikke knuffel krijgen.

Is sociale afstand nemen de prijs waard?

Vanuit een puur wetenschappelijk perspectief is het bewijs niet sterk genoeg om het langetermijnmandaat van sociale distantiëring te ondersteunen. De vraag die we ons allemaal moeten stellen: zijn de veronderstelde voordelen van een leven in sociaal isolement de schadelijke effecten waard?

Heeft het zin om ons te isoleren van onze vrienden en familie om ons te beschermen tegen het krijgen van een infectie met een overlevingspercentage van 99,9%? Misschien is het tijd om onze focus te verleggen van angst en ons leven terug te nemen. Uiteindelijk is een veel grotere focus op het versterken van het immuunsysteem een ​​verstandige keuze voor alle betrokkenen.

Bronnen: