Naarmate we ouder worden – en ik spreek uit ervaring – moeten we extra goed voor onszelf zorgen. We moeten vaak ons dieet veranderen. Bewegen is oh zo belangrijk. We moeten ook ongelukken voorkomen. Zoals een van mijn vrienden zei toen hij 60 werd: “Niet meer kettingzagen gebruiken en niet meer in bomen klimmen, en vooral niet meer in bomen klimmen met kettingzagen.”

Zelfs kleine blessures kunnen verwoestend zijn omdat we niet zo snel herstellen, maar ook omdat – en ik heb dit al te vaak gezien – verlies van mobiliteit leidt tot onvermogen om te sporten, en dat kan iemand snel verouderen. Wij willen ook geen pijn lijden. Het ergste van alles is dat we niet afhankelijk willen zijn van het chronisch gebruik van pijnstillers.

Naarmate we ouder worden, hebben we de neiging om ‘uit te drogen, te verbranden of te smelten’, zoals een vriend zei. Onze bindweefsels – botten, pezen, ligamenten, gewrichten, huid en haar – zijn bijzonder gevoelig voor uitdroging, dus we moeten ze vochtig en gevoed houden (aangezien voedsel wordt afgebroken en als vloeistof door het lichaam reist).

Op mijn 69ste ben ik nu pijnvrijer en flexibeler dan tien jaar geleden. Ik schrijf dit toe aan mijn gebruik van een bepaald kruid: Salomonszegel (Polygonatum-soort), een favoriet in de Chinese, Europese en Indiaanse kruidengeneeskunde. Als ik al meer dan 40 jaar praktiserend kruidendokter ben, zou ik, als ik maar één kruid zou kunnen aanbevelen voor een sierlijke veroudering van het spier- en skeletstelsel, dan zou het deze dikke kleine wortelstok zijn. Probeer het voor ouder wordende of gewonde gewrichten, pezen, ligamenten en botten.

(Omdat het zo bekend en veilig is, zal ik ook de Amerikaanse ginseng, Panax quinquefolius, noemen, maar het is ook duur en niet helemaal mijn eerste keuze voor dit doel. Als je dit beroemde kruid probeert, koop dan de lagere kwaliteit die is geteeld op boerderijen, omdat dat voller, bevochtigender en voedzamer is, en goedkoper.)

Geschiedenis van gebruik

Het zegel van Salomon kwam in de Chinese kruidengeneeskunde terecht via de taoïstische wijzen, die op zoek waren naar remedies tegen veroudering; het kwam niet via de artsen van die tijd. Ze gebruikten het om flexibel en mobiel te blijven naarmate ze ouder werden.

De plant werd in de oudheid niet gebruikt in de Europese kruidengeneeskunde. Het wordt voor het eerst genoemd door de kruidkundige John Gerard in zijn kruidenboek uit 1597. Hij meldt dat het werd gebruikt “door het vulgaire soort mensen in Hampshire” voor zichzelf en hun vee. Een kompres, ‘aangebracht op leden die uit de gewrichten zijn geweest en pas op hun plaats zijn hersteld, verdrijft de pijn, en bindt het gewricht zeer stevig, en neemt de ontsteking weg, als de kans daarop bestaat.’

Salomo’s zegel had ook een grote reputatie onder de inheemse bevolking van Noord-Amerika. De Noord-Amerikaanse variëteiten zijn belangrijke oude Indiaanse trail- en survivalfoods. Toen ik Gerard ter sprake bracht, grapte een van hen: ‘Je kunt maar beter opletten wat die vulgaire mensen zeggen!’

Degenen die graag hun kruidenkennis in wetenschappelijke termen opgediend krijgen, kunnen zich tegoed doen aan polysachariden, complexe suikers die helpen bij het herstel van bindweefsel; saponinen en alkaloïden, die het een scherpe smaak geven die bij het drogen verdwijnt; asparagine, een eiwitsynthesizer (Solomon’s zegel is een neef van asperges); vitamine A; tandvlees en pectine; en een kleine dosis convallamarin, een digitaloïde die in grote hoeveelheden een hartmedicijn en een toxine zou zijn, maar hier van geen betekenis is. Het hoge gehalte aan polysachariden verklaart het gebruik ervan als trailfood en zelfs als regulier voedsel in sommige gebieden. We hebben het over de wortelstok en wortels; de bessen worden als giftig beschouwd.

Succesverhalen

Ik heb meer verhalen over Salomo’s zegel dan over vrijwel elk ander kruid. Het was een van de kruiden die ik gaf aan een 76-jarige man met een gebroken sleutelbeen dat na een maand nog steeds niet genas. Nog een maand en het ging goed.

Een vrouw belde om te zeggen dat ze niet naar de cursus van een kruidendokter kon komen omdat ze haar heupgewricht moest vervangen. De leraar vroeg: “Zullen we eens een kruid proberen?” Ze gebruikte het zegel van Salomo extern, en 17 jaar later had de vrouw nog steeds haar heup. De echtgenoot van dezelfde kruidendokter was een steenhouwer die op hellende daken werkte. “Als ik het zegel van Salomon niet had, zouden mijn knieën versleten zijn”, zei hij.

Ik gebruik al jaren Salomonszegelcrème op mijn knieën. Ik moet het vaker toepassen naarmate ik ouder word, maar het versterkt ze nog steeds. Als ik stijfheid en pijn heb bij het op- of aflopen van de trap, smeer ik er een aantal dagen of een week een zalf op, totdat het beter gaat.

In de kruidengeneeskunde denken we als mechanica, niet als scheikundigen. We willen weten hoe de weefsels en structuren werken, want dit is hoe onze groene vrienden werken voordat ze worden afgebroken tot chemicaliën, zoals dat gebeurt in de conventionele geneeskunde. Soms trekt de pees samen door gebrek aan smering en voeding, en soms strekt hij zich te ver uit en kan hij zich niet terugtrekken. We gebruiken het zegel van Salomon voor zowel strakheid als losheid.

Hier is een geval van een andere vriendin die het probleem van overstrekkende pezen illustreert: Een 42-jarige vrouw beviel van haar eerste kind en kreeg een baarmoederverzakking. De verloskundige zei: “Dat kunnen we repareren.” Mijn vriend, een acupuncturist, stond ook aan het bed. Hij wilde weten wat er zou gebeuren, zodat hij een alternatief kon bedenken. ‘O, we hadden gewoon vijf centimeter van de pezen afgesneden en ze weer aan elkaar genaaid.’ Hij liet haar Salomon-zeehondenzalf aanbrengen en binnen een week zat de baarmoeder weer op zijn plaats.

Hieruit leren we ook dat Salomo’s zegel mensen van elke leeftijd zal helpen. Een vrouw in een klas die ik les gaf in Los Angeles vroeg me of ik iets kon doen voor haar neefje, een honkbal-nieuwkomer van het jaar die tijdens het naseizoen een rotator cuff-scheur opliep. De operatie was succesvol, maar hij was nog steeds stijf en had pijn en maakte zich zorgen over zijn prestaties in het volgende seizoen. Ik heb haar wat Salomon’s zeehondencrème gestuurd van een klein bedrijf. Hij verbeterde zich snel en zijn tante stuurde me het hele seizoen updates: “Ze hebben zojuist de Twins weer verslagen.” Een vriend stuurde de crème naar een veel geslagen gepensioneerde professionele quarterback. Hij hield ervan.

Salomo’s zegel is geen ragekruid – een kruid dat over het internet wordt verspreid, gemaakt door grote bedrijven en op grote schaal wordt geadverteerd – maar het is online beschikbaar. Ik heb nog nooit bijwerkingen gezien (ik ken niemand die onverantwoordelijk genoeg is om de bessen te eten – maar er is altijd een primeur, denk ik).

Deze plant draagt de naam van de wijze koning Salomo. Met de jaren verwerven we wijsheid. Ik denk dat hij deze opmerkelijke wortelstok zou hebben goedgekeurd.

Bronnen: The Epoch Times