BREXIT: De schrik zit er goed in

0
Luister naar dit Artikel

*Vind je het belangrijk wat wij doen? gooi dan een euro (of ander bedrag) in de fooienpot! Alleen met jouw steun kunnen we blijven doen wat we doen!

Die Britten. Ze hebben ons, Europeanen, toch nog te grazen genomen. In Brussel ging iedereen donderdagavond met een gerust gevoel naar bed. Al een aantal dagen wezen de peilingen op het behoud van het Verenigd Koninkrijk als lid van de Europese Unie. En de eerste exitpoll, die avond even na elf uur, gaf de peilingen gelijk: het blijf-kamp zou hebben gewonnen met 52 tegen 48 procent. Geen afgetekende zege, maar toch. In heel wat hoofdsteden werd nog snel een flesje wijn opengetrokken.

Maar in de loop van de nacht gebeurde wat bijna niemand meer had verwacht. Zelfs UKIP-leider Farage, fervent Brexit-ideoloog, meende aanvankelijk te weten dat het ja-kamp nipt had gewonnen. Het werd precies andersom. De cijfers klopten, 52 en 48 procent, maar wel in het voordeel van de vertrekkers.

“Wel een Brexit, maar geen Nexit, geen Italeave, geen Departugal en geen Byegium.”

Het Britse bedrijfsongeval was kennelijk niet te voorkomen; de onvrede in net iets meer dan de helft van Groot-Brittannië was te groot om de boel bijeen te houden. Toch zie je diezelfde onvrede net zo massaal in andere lidstaten: over het vluchtelingenprobleem, over de migratie, over het logge, ondemocratische Brusselse apparaat dat handenvol geld kost. Maar die landen blijven wel gewoon lid van de Europese Unie.

Groeperingen als de PVV, het Front National, Alternative für Deutschland en de Zweedse Democraten moeten daarom niet te vroeg juichen. Zij hebben met hun anti-EU-sentimenten de wind ontegenzeggelijk in de zeilen, maar dat hoeft niet per definitie te leiden tot het uiteenvallen van de Europese Unie. Ze zouden het willen, graag zelfs, maar het blijft voorlopig nog een droom. Wel een Brexit, maar geen Nexit, geen Italeave, geen Departugal en geen Byegium. Bij ons is het aantal tegenstemmers van een referendum en voorstander van het EU-lidmaatschap alleen maar toegenomen, tot ruim boven de 50 procent. Wat Wilders ook beweert.

“Britten zijn nooit echte Europeanen geweest, het continent heeft ze nooit echt geboeid.”

Dat de Britten wel opstappen, heeft vooral te maken met de cultuur, de landsaard van het volk. Britten zijn nooit echte Europeanen geweest, het continent heeft ze nooit echt geboeid. Ze stonden in 1973 zeker niet te trappelen om lid te worden, behielden hun eigen Pond Sterling en bleven links rijden. En vanaf dag 1 hebben ze alles wat met Brussel associeert hartgrondig gewantrouwd. Britten – ze zeggen het zelf – zijn en blijven eilandbewoners. Op het vasteland voelen ze zich niet thuis.

Maar de rest van de Europese Unie moet nu niet achterover gaan leunen en zichzelf geruststellen omdat het vertrek niet meer zou zijn dan een typische actie van die lastige, on-Europese Britten. Al jaren belijden de regeringsleiders dat de unie moet veranderen, dat het geen unie mag zijn van een politieke elite, maar een unie van en voor burgers. Dat iedereen er beter van moet worden, niet alleen de Brusselse ambtenaren en de Europarlementariërs.

“Beloven, maar niet doen: het kwam de Britten de strot uit.”

Het zijn mooie en wellicht ook oprechte voornemens, maar er komt nog betrekkelijk weinig van terecht. Frans Timmermans werd twee jaar geleden aangesteld om de Brusselse regels zoveel mogelijk over boord te gooien en politieke macht terug te geven aan de lidstaten. Door de Griekse crisis, de vluchtelingenstroom, de onrust aan de oostelijke en zuidelijke buitengrenzen is hij er nog nauwelijks aan toegekomen. Beloven, maar niet doen: het kwam de Britten de strot uit.

Het aanstaande Britse vertrek is een fikse tik op de neus. Misschien wel gedacht, maar nooit geloofd dat de Britten hun dreigementen zouden waarmaken. Het is ook een pijnlijke nederlaag, die de EU op ruwe wijze wakker heeft geschud. Halsoverkop worden spoedbijeenkomsten belegd. Van de ministers van Buitenlandse Zaken, van de regeringsleiders.

De schrik zit er goed in. Misschien helpt het.

Bron: http://stopdebankiers.eu/brexit-de-schrik-zit-er-goed-in/

Mijn oprecht gemeende excuses, dat ik u op deze brute wijze moet lastig vallen, het zijn barre tijden.

Waar de reguliere media zich gesteund weet door subsidies en advertentie inkomsten op hun websites en de wind in de zeilen heeft op de Big Tech social media en daardoor maximaal bereik, Hebben wij die mogelijkheden niet, maar alle kosten die het met zich meebrengt en zelfs meer hebben wij wel! Wij zijn daarvoor volkomen afhankelijk van de donaties van onze lezers,  wat in tijden van explosief stijgende kosten steeds moeilijker wordt, terwijl dat niet zo hoeft te zijn!

Onze websites krijgen dagelijks meer dan 200.000 bezoeken te verwerken dankzij onze lezers die onze artikelen liken en delen waar ze maar kunnen. Dat zijn miljoenen bezoekjes aan onze websites elke maand weer. Als al die bezoekers eenmalig een euro zouden doneren, waren we voorgoed klaar en konden alle pop ups en verwijzingen naar donaties van de sites af.

Helaas doneert minder dan 1% van deze bezoekers en daarom zijn zaken als deze pop up helaas noodzakelijk om dit onder uw aandacht te brengen. Alle beetjes helpen, we zijn dankbaar voor iedere eurocent en we kunnen op alle voorkomende manieren donaties accepteren om het voor u zo gemakkelijk mogelijk te maken.

Dus als u het enigszins kan missen:

Steun ons dan in de strijd tegen
censuur en cover-ups!

KLIK HIER OM TE DONEREN

 

Sluit Venster